Sześć modułów tematycznych, sześć sobót, jeden mebel. Każde spotkanie buduje na poprzednim.
Pierwsze zajęcia zaczynają się od obserwacji. Uczestnicy przynoszą swoje meble i wspólnie analizują każdy z nich: gatunek drewna, wiek, stan powłoki, rodzaj połączeń.
Omawiane gatunki to te, które najczęściej pojawiają się w polskich domach: sosna, dąb, buk, wiśnia, orzech. Każdy ma inną strukturę słojów, twardość i reakcję na bejcę. Te różnice mają bezpośrednie konsekwencje dla wyboru technik renowacyjnych.
Przed nałożeniem czegokolwiek nowego stara powłoka musi zostać usunięta lub odpowiednio przygotowana. To etap, który decyduje o jakości całej renowacji i często jest niedoceniany przez osoby pracujące samodzielnie.
Uczestnicy poznają różnice między szlifowaniem mechanicznym a chemicznym zmywaniem lakieru. Oba mają swoje zastosowanie. Wybór zależy od rodzaju powłoki, gatunku drewna i stanu powierzchni.
Bejca zmienia kolor drewna, nie jego powierzchnię. Wnika w strukturę i podkreśla rysunek słojów zamiast go zakrywać. To jedna z najbardziej widowiskowych transformacji w całym procesie renowacji.
Na zajęciach omawiane są bejce wodne, alkoholowe i olejne. Każdy typ zachowuje się inaczej na różnych gatunkach drewna i przy różnych metodach nakładania. Uczestnicy próbują na próbkach przed przystąpieniem do właściwego mebla.
Wykończenie powierzchni to ostatnia warstwa ochrony i pierwszy element estetyczny, który widzi użytkownik mebla. Lakier tworzy twardą powłokę, olej wnika w drewno i pozostawia bardziej naturalne wykończenie.
Uczestnicy uczą się nakładania lakieru pędzlem, wałkiem i z aerozolu. Omawiane są różnice między lakierami na bazie wody i rozpuszczalnika, stopnie połysku oraz liczba niezbędnych warstw.
Okucia to szczegół, który może całkowicie zmienić charakter mebla. Stary zawiasek zastąpiony mosiężnym lub stalowym elementem natychmiast wpływa na odbiór całości. Jednocześnie źle dobrany okuć potrafi optycznie zniszczyć nawet dobrze odrestaurowane drewno.
Zajęcia obejmują demontaż starych elementów bez uszkadzania drewna, dobór nowych okuć do stylu i okresu powstania mebla oraz ich prawidłowy montaż.
Ostatnie zajęcia poświęcone są tapicerce. Dotyczy to uczestników, których mebel ma siedzisko lub oparcie tapicerowane. Pozostałe osoby wykorzystują czas na finalne wykończenia i poprawki.
Program obejmuje rozebranie starego siedziska, ocenę stanu sprężyn lub pianki, dobór nowego wypełnienia i tkaniny wierzchniej. Uczestnicy uczą się prawidłowego naciągania tkaniny i montażu gotowego siedziska.
Uczestnicy nie muszą przynosić własnych narzędzi. Poniżej przegląd sprzętu dostępnego w stolarni.
Szlifierki orbitalne, taśmowe i krawędziowe różnych rozmiarów. Papier ścierny w pełnym zakresie ziarnistości.
Pistolety lakiernicze, wałki i zestawy pędzli do różnych typów lakierów i olejów. Kabina lakiernicza z wentylacją.
Zszywacze tapicerskie, nożyczki krawieckie, narzędzia do demontażu i zestaw igieł tapicerskich.
Wiertarki, wkrętarki, zestawy wierteł, dłuta i zestaw narzędzi do montażu zawiasów i prowadnic.
Napisz do nas, a odpowiemy na każde pytanie dotyczące zawartości zajęć.